Muhsin Şener Rotating Header Image

Liselerle Meslek ve İmam Hatip Liseleri

Üniversiteye girişlerde, meslek liseleriyle genel lise mezunlarına uygulanmakta olan katsayıların adil olmadığı; meslek lisesi mezunlarına haksızlık yapıldığı ileri sürülerek  MEB tarafından  hazırlandığı anlaşılan bir yasa önerisiyle, genel liselerle meslek liseleri mezunları arasındaki  bu farklılığın ortadan kaldırılması ve  o kapsam içinde  bir anlamda, İHL’lerinin  8 yıllık temel eğitim yasası ile birlikte  yitirdikleri itibarı  iade etmek üzere, salt aldıkları eğitim doğrultusundaki fakültelere değil, tüm  fakültelere girme olanağı getirilmek isteniyor.

Konu alelacele ele alınmış ve apar topar yasalaştırılmak üzeredir.

 

İHL’lerinin,meslek liseleri içinde   % 8’lik bir yer kapsadığından söz ederek bu okul mezunlarının  meslek liseleri ile birlikte,  tüm fakültelere girmelerinin önünü açan bir formül oluşturmanın  ne  eğitim ne bilimsellik açısından   yararı var.

Böyle bir karar almak ve bu kararı apar topar uygulamaya koymak, üzülerek söylemeliyim ki  okulla, eğitimle siyasi oyun oynamaktan başka bir anlama gelmiyor!…

 

MEB’nın, talim ve terbiye  kurulu aracılığı ile meslek liselerinin hangi program  doğrultusunda öğrenci yetiştirdiğine karar verecek olması  ne demektir?

Talim ve terbiye kurulu başkan ve  üyeleri, Eğitim  Bakanı tarafından seçilip atanıyor.

Kurulun başkan ve üyeleri 657 sayılı devlet memurları yasası kapsamı içindedirler.

Onların da amirleri vardır!

Eğitim Bakanı,  bu kurula emirler verir; kurul da bu emirler doğrultusunda kararlar üretir. Bu ilişkiler sırasında direnmek söz konusu değildir. Direnen, görevden alınır; yerine gelecek olan hazırdır zaten…

Direnme olamaz!..

Bir tür direnme olan “istifa kurumu” ise bu çerçevede  hiç söz konusu olamaz.

Öyleyse,Eğitim Bakanının istediği karar alınacaktır.

Her zaman da öyle olmuştur.

 

Mezunlara uygulanacak katsayı (0.4, 0.6, 0.8) gibi seçeneklerden oluşuyor.

Bu kat sayılar, adayın mezun  olduğu programın,  Bakanın emri üzerine  talim ve terbiye kurulunca  verilen  karara göre sayısal, sözel ya da eşit ağırlıklı  oluşuna göre  seçilecektir. Kat sayının yüksek   ya da düşük olması programın niteliğine  bağlı olacak.

 

Meslek lisesi mezunlarının okudukları programların,  konjonktürel  ya da atmosfere  göre  tanımlanmasının önünde hiçbir engel  yoktur. Öyleyse her okul için her yıl kullanılacak  katsayının değişmesi mümkün olabilecektir.

 

Tüm meslek lisesi mezunlarının kendi alanlarının uzantısı olan fakültelere  girebilmelerini sağlayan  bir formülün bulunması çok yararlı olurdu.Örneğin Motor meslek lisesi mezunları  makine mühendisliğine, elektronik lisesi mezunları elektrik-elektronikle ilgili bölümlere, yapı lisesi çıkışlılar inşaat fakültelerine vb. vb. gidebilme olanağı bulacaklardı. O kapsam içinde  İHL mezunları da  ilahiyat fakültelerine gidebileceklerdi. Oysa şimdi  bu iş, bir siyasal  ve konjonktürel denkleme bağlanmış görünüyor.

Tahterevallinin  her zaman iktidardan yana eğileceği çok iyi biliniyor.

 

Meslek liseleri hem hayata hem de yüksek öğretime öğrenci hazırlayan  okullar olarak yer alıyorlar Milli Eğitim Temel Yasası’nda. Hayata  eleman hazırlamaları, sosyal ve ekonomik ihtiyaçların dayatması… Meslek liseleri mezunlarının ara elemanı olarak yetişmeleri ve kısa yoldan hayata atılmaları düşünülmüştür. Eğitim Bakanlığı bütçesinin çok önemli bir bölümü yıllardır bu konu için kullanılıyor.

 

Sekiz yıllık temel eğitim yasası çıkarılırken,  din eğitimi ağırlıklı lise uygulamasını sadece ihtiyaç kapsamında tutmak için, epeyi çalışılmıştır.

İHL’lerle bozulan “eğitimin birliği” ilkesi düzeltilmeğe çalışılmıştır.

Bu kurumlar ihtiyacı karşılayan  elemanlar yetiştirmenin ötesinde  çağdaş liselere alternatif bir lise olmak gibi  bir yaygınlık kazanmışlardı. Bu görünümün ve yapılanmanın  düzeltilmesi gerekiyordu.

O yapılmıştır.

 

Şimdi yeniden, bu liselere tüm fakültelere girme olanağının tanınmasıyla dini ağırlıklı  müfredat programı uygulayan  alternatif  lisenin  yaygınlığı arttırılmak mı  isteniyor?

 

Eğitim sistemimizde bir dini yapılanma olamaz.

Sekiz yıllık temel eğitim yasası çıktıktan sonra   İHL’lerine talep hızla düşmüş (öğrenci sayıları 1998-1999 ‘da 190.000 iken 2002-2003’te 65.000’e inmişti.) ve Türkiye’nin ihtiyacından çok  olmakla birlikte,  makul düzeylere hızla inmeğe başlamıştı. Meslek liseleri  ile birlikte İHL’lerde katsayı değişimi yapılacağı söylentileri üzerine  bu okullara  talebin,  içinde bulunduğumuz öğretim yılında hızla artmağa başladığını gazeteler yazıyorlar.

Dikkat çekici bir durum!…

 

Ve bu durum,  bu son alınan kararla birlikte değerlendirilmelidir!…

Çünkü karar, daha çok İHL ile ilgili bir karardır ve yitirilenlerin kazanılması isteniyor!…

 

İHL mezunlarının, aldıkları eğitim doğrultusunda, ilahiyat fakültelerine gitmeleri dışında  hukuk,işletme,siyasal bilgiler,ekonomi,tıp vb. fakültelere girmelerini istemenin  doğru bir yanı yoktur. Çünkü bu okullarda türkçe,edebiyat, matematik, fizik,kimya,biyoloji,geometri, felsefe,sosyoloji,tarih…gibi dalların ne sözel, ne sayısal,ne de eşit ağırlıklı puvanlarla gidilebilecek bir derinlik ve genişlik içinde  okutulduğu söylenebilir…

 

Meslek liseleri, amaçları itibariyle  “meslek alanlarına  eleman yetiştirmeyi” hedeflemektedirler. Pratik bir hedeftir bu. Eğitimini aldıkları alanın bilimini yapabilecek kadar bilgi ve bilimsel bir alt yapı  edinmeleri okudukları  programlarla mümkün değildir.

 

Meslek liselerinin müfredat programları,  genel liselerin edebiyat bölümü müfredat programlarına yakın ağırlıktadır. Örneğin, edebiyat programı onlara salt bir kültür  vermeyi hedefler. Matematik,fizik,kimya,biyoloji, tarih,coğrafya gibi bilim dalları ile ilgili  derslerin ise salt meslek elemanı olmanın yanında  kişiye bir genel kültür vermesi düşünülmüştür. Bu okullarda, öğrenilenlerele ancak,uzantısındaki alanlarda üniversal bir eğitim yapılması olanaklıdır.üniversitelerin öteki bölümleri için alt bilimsel alt yapı yeterli olamaz. Meslek lisesi çıkışlıların üniversitelerin istedikleri bölümlerine gidebilmeleri için  deshanelerde test ezberleniyor. Böyle bir düzey üzerine,bilimsel bir yapı kurulmağa çalışılmasını ; onun da eşitlik,adalet…. Falan gibi kavramlarla açıklanmasını kavramak mümkün değildir.bu durum, “meslek lisesi çıkışlı gençlerin  istedikleri fakültelere gitmek için önlerinin  kapatılması” gerekir  anlamına gelmiyor. İsteyenler  tüm engeleri aşarak daha üst bir eğitim yapabileceklerdir.

Böyle bir olanak her zaman vardır.

 

İHL’lerinden mezun olanların  aldıkları eğitim gereği, geleneksellik ve inanç konularındaki  tutum ve davranışlarının  modernite ile çatıştığı,  bilinen bir gerçektir.

Ayrıca, toplumsal bir sorun halini almış bulunan başörtüsü ve türban sorununun kaynağı  İHL’ler değil mi? Üniversitelerin kapı önlerine bu sorun İHL’lerden yönlenerek gelmedi mi?

Bu okullarda kız öğrenciler,  çok azı dışında,  ayrı sınıflarda okumakta ve başlarını örtmektedirler. Kızlarının başını açmasını istemeyen velilerin  bu çocukları İHL’lerine verdikleri  herkesin bildiği bir şey…

 

İHL’lerin  müfredat programı  din ve inanç esaslı bir programdır. O nedenledir ki ne sayısal ne sözel ne de eşit ağırlıklı alanlarda yapılacak olan yüksek öğretime temel teşkil edebilir.

Bir başka deyişle bu programın üstüne bu alanlarda bir yapı kurulması olanaksız değilidir ama çok zordur. İnanç esası üzerinden eğitim yapan bu okullardan mezun olanların hukukçu, yönetici, mühendis, teknik eleman, öğretmen, doktor vb. Toplumun her kesiminde hizmet yapması gerektiği inancı yeniden canlandırılıyor.

 

L i s e l e r

Bir de genel liselere bakalım.

Bu okullar hayata değil salt yüksek öğretime öğrenci hazırlamakla görevli kurumlardır. Genel liselerden mezun olanlar, hayatlarını, okullarında aldıkları bilgi ve becerilerle  kazanamazlar. Onlara, eğitimleri sırasında böyle bir yeterlilik kazandırılmamıştır. Onlar, salt üniversitelere girmek zorundadırlar. Okudukları müfredat programı,  evrensel düzeyde lise bilgi ve bilimsel yeterliliği verecek düzeydedir. Bu müfredat üzerine  bilimsel bir yapı kurulabilir. O nedenledir ki lise çıkışlılara üniversetelerin tüm bölümleri açıktır.

 

Lise çıkışlıların, üniversitelerin istedikleri bölümlerine gidebilme olanaklarını, meslek lisesi çıkışlılara ve bu arada İHL mezunlarına da tanımakla, aralarınıdaki dengesizlik giderilmiş mi oluyor yani?

Meslek lisesi çıkışlıları hayatlarını kazanabilecekleri bir yeterlilikle donatarak mezun ederken, liselilere böyle bir olanak tanımamak  haksızlık değil mi?

Meslek lisesi çıkışlılara,  iki tür olanak sunarken, daha ağır bir eğitim gördüğü halde  lise çıkışlılara salt tek bir kapı açmış olmuyor musunuz?

 

Bu, hak mı? Adalet midir?

Meslek lisesi çıkışlılara üniversite kapılarını ardına kadar açtığınıza göre, genel liselere ihtiyaç kalmıyor herhalde, değil mi?

Lise çıkışlılarn yerleri onlara verildiğine göre liseler ne için vardırlar?

 

Tabii konu böyle bir açıdan değerlendirilmiyor.

Önemli olan bir adalet sağlamak falan değildir.

Önemli olan, İHL mezunlarıdır. Hele  Eğitim Bakanının, “konuya İHL açısından bakanlar  tahrikçidirler!…”Suçlaması karşısında…

Amaç,İHL’lerin yitirdikleri itibarı kazandırmaktır öncelikle. Temel eğitim sekiz yıla çıkarıldıktan sonra, İHL’lerin öğrenci sayıları aşağıya düşmeğe başlamıştı. Talep giderek azalıyordu.  Yitirilen bu itibarın iade edileceği dedikodularının çıkması üzerine,  bu öğretim yılında talep yükselmeğe başlamıştır.

 

İHL’ler önemli görünüyor bu  yasa önerisi için.

 

 

Sonuç olarak

Eğitim alanında  alınacak kararlar, siyasal değil, bilimsel olmak zorundadır. Günübirlik ve bir çıkara dayalı kararlar, toplumun geleceğini karartıyor.

Eğitim alanındaki kararların bilimsel olması,  evrensel ölçütlere vurularak değerlendirilmesine olanak sağlıyor.

 

Meslek lisesi mezunlarına  uygulanan  katsayı adaletsizliğini ileri sürerek İHL mezunlarının tüm fakültelere girebilmesini sağlayacak  kararlar almanın, dolaşık bir yumak halini almış bulunan  başörtüsü  sorunuyla birlikte  mevcut sorunların daha da büyümesine yardım etmekten başka bir yararı olmayacaktır!…

Meslek lisesi çıkışlıların eğitildikleri programlar doğrultusundaki fakültelere gidebilmeleri  en doğru yoldu. Bu yol onlara ülkeye ve insanlarına  daha derinlikli ve daha anlamlı hizmet olanaklarını sunacaktı.

Bu yol seçilmemiştir…

 

Değiştirilmesi söz konusu olmayan  ve anayasanın koruyuculuğu altında bulunan “Tevhid-i Tedrisat” (EĞİTİM BİRLİĞİ) yasası  yürürlükteyken,  İHL’lerin  çağdaş eğitimin verildiği okullarımız yanında, dini eğitim veren liseler olarak  ve bir seçenek gibi  yaşamlarını sürdürmeleri çarpıcı bir olgu olarak devam ediyor…

 

Sanıyorum,AB kapısında beklemekte olan Türkiye’nin istikrara olan ihtiyacı  herşeyden önde geliyor…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>