Atatürk’ün “ muasır medeniyet seviyesi” (çağdaş uygarlık düzeyi) olarak tanımladığı Avrupa kapısından içeri adımımızı atmış bulunuyoruz.

Türkiye’nin, 21. yüzyıla gelirken içinden geçtiği yüzyılların gereklerini yerine getirmemiş olması ve tabii yeni yüzyılın gerekleri büyük sorumluluklar yüklüyor sırtına.

Geleneksel ve tarihsel geçmişinin dayattıkları bir yana...

Avrupa Birliği’ne katılma görüşmelerinin başlayacağı tarih saptanacak bugün.

Ben heyecan duyuyorum!...

Oysa bu konuyu 17 Aralık öncesine göre daha çok konuşmamız ve tartışmamız gerekiyor. Bu düşüncemizin gerekçeleri arasında şunlar, en ön sırada yer alıyorlar:

2004 ÖSS sonucunda 32 177 öğrenci sıfır çektiği;

2005 ÖSS sonucunda ise, 1900 okul birincisinin hiçbir programa giremediği;

Lise mezunlarının % 24 üniversiteli olmaya başarırken % 76 sı ise hiç bir programa yerleşemediği anlaşılmaktadır.

(Hürriyet ve Radikal Gazeteleri İnternet Arşivleri)

Bu tarihin alınması çok önemli bir aşamaydı ve bu aşama geçilmiştir.

Bu tarih, AB’ye girmek üzere resmi işlemlerin başlayacağı tarihtir.

(Radikal İKİ,4.12.2005,Türkiye, Sol ve Gelecek).

Bunların bir bölümü iyi ile kötünün karşılaşmasından oluşan olayları içeriyor. Bir bölümü ise mafyöz ilişkileri işlemektedir. Bu iki alan tv programlarının çoğunu kapsıyor.

Şimdi eşi Sayın Bülent Ecevit’in böyle bir ilginç sözü var, tartışılıyor: “Padişah Vahdettin Hain değildi!” diyor Ecevit!..

Gerçekten ilginç!...

Aydınların, Devlet denilen kurumla olan ilişkilerine dokunurken devlet kurumunu kavrayışımıza da bakmak gerekiyor.

Devleti, bir ilişki/ ilişkiler yumağı olarak alan görüşler bu konuda en dinamik olanlarıdır. Bireyin devletle olan ilişkisi ve ilişki biçimleri ile toplumların devletle olan ilişki ve ilişki biçimleri akla geliyor önce.

Bitti ama Türkiye’de, hem ailesinden gelen bir yakınlıkla hem de düşünceleri bakımından sosyal demokrasiye inananların tüm ümitlerini de kırarak, dökerek bitti.

Semranım “oğlum medya şehidi!” diyormuş.

O gece Türkiye’de halk tv’lere çakılıp kaldı.

Eh, 200 yıldır beklediğimiz Batı’ya/Avrupa’ya dahil olmak üzere kesin bir tarih alınmasının halk tarafından merak edilmesi kadar doğal olan ne olabalirdi değil mi?

Kimin haklı kimin haksız olduğu şimdilik konumuz dışında dursun. Biz bu tartışmaya başka bir noktadan bakmak istiyoruz.

Bu grup öteden beri Türkiye’nin AB’ye alınmayacağını; ne yaparsanız yapın AB ülkeleri tarafından “beğenilemeyeceğimizi” söyleyerek geliyordu.

Bu çıkış, AB’ye girmek istemeyen kesimlerin çok işine yaramış görünüyor. Şimdiden, “görüyor musunuz bunlar bizi almayacaklar. Baksanıza halk oylamasına gideceklermiş!...” gibi açıklamalarla düşüncelerini güçlendirmeye çalışıyorlar.

İstesek de iistemesek de bir süre gündemimizi işgal eden bu yazıların değişik ve ufuk açan bakış açılarının, yeni ve değişik bir kavrama olanağı vereceğini umuyorum.

Ömrümüzden bir yıl gidiyor.

“ taşın sertliğini “ daha iyi anlamaya başlıyoruz bu geçen yıllarla… O

nun için değil mi, “ah bir yeniden doğsam, ben biliyorum ne yapacağımı!...” diye yakınmalarımız…

2005’e ilişkin göstergelere bakıyorum.

Kimi genellemeler ulaştığımı söyleyebilirim. Onları sıralamak istiyorum:

9 Ocak 2004  günü  akşamı  Star TV’de Ceviz Kabuğu’nu izledim. Konu Eğitim Bakanlığının  açmayı tasarladığı ve tüm hazırlıklarını yaptığı anlaşılan Sosyal Bilimler Liselerinde okutulacak olan Osmanlıca dersleriydi.

İkibinli yıllarda popüler kültür,  coğrafyamızın  her noktasında yaygınlık kazanırken bir yandan da derinlikler elde ediyor. Buraya çok iyi bakmak  gerektiğine inanıyorm ben.